Tek bir ağacın kaldığı adada mucize gerçekleşti: Hiçbir şey ekmeden bitki örtüsü yüzde 2000 arttı!

Dünya üzerindeki ekosistemlerin ne kadar kırılgan olabileceğini ama doğru müdahalelerle ne kadar inanılmaz bir şekilde kendini yenileyebileceğini gösteren tarihe geçecek bir çevre başarı öyküsü gün ışığına çıktı. Antigua ve Barbuda'ya bağlı, sarp uçurumlarla çevrili, yaklaşık 1,6 kilometre uzunluğundaki insansız Karayip adası Redonda, bir zamanlar adeta can çekişiyordu.

Onlarca yıl süren tahribat sonucunda üzerinde yalnızca tek bir ağacın ayakta kaldığı ada, bugün doğanın muhteşem direnişini gözler önüne seriyor.

Kristof Kolomb'un 1493'te keşfettiği Redonda adasının kaderi, 19. yüzyılda deniz kuşu dışkılarından oluşan ve tarımda gübre ile barut yapımında kullanılan "beyaz altı" (guano) nedeniyle tamamen değişti. En yoğun dönemde yılda 4.000 ton guano ihraç edilen adadaki madencilik faaliyetleri I. Dünya Savaşı ile sona erdi.

Ancak madenciler adadan ayrılırken yanlarında getirdikleri hayvanları geride bıraktı. Adadaki keçiler bitki örtüsünü tamamen tüketirken, siyah fareler ise yumurtalara, kuşlara ve kertenkelelere saldırdı. Toprağı tutacak kök kalmayınca toprak denize kaydı, deniz tabanı boğuldu, kuşlar yuva yapmayı bıraktı ve aç kalan keçiler bile telef oldu.

2016 yılında Antigua ve Barbuda hükümeti, yerel Environmental Awareness Group (EAG) ve Fauna & Flora gibi uluslararası sivil toplum kuruluşlarıyla birlikte devasa bir restorasyon programı başlattı.

İlk adım: Sarp yamaçlardaki yaklaşık 60 keçi elle yakalanarak helikopterlerle adadan tahliye edildi.

İkinci adım: Adada kamp kuran uzmanlar, her köşeye zehirli yemler yerleştirerek yaklaşık 6.000 fareyi temizledi ve 2018'de Redonda resmen farelerden arındırılmış ilan edildi.

Doğa korumacılar adaya hiçbir bitki dikmedi veya dışarıdan yeni bir canlı türü getirmeden tamamen doğal bir süreç izledi. Sonuçlar ise harikaydı:

Bugün bölge, yaklaşık 30.000 hektarlık kara ve deniz alanını kapsayan Redonda Ekosistem Rezervi olarak korunuyor.

Uzmanlar, bu muazzam başarının sürmesi için adaya yaklaşan teknelerin rodyent (kemirgen) kontrolünden geçmesi gerektiğini, çünkü ekosistemi yeniden mahvetmek için tek bir fare bile yetebileceğini vurguluyor.