MELİSA – ORMANI KEŞFET
Görüntüsüyle Naneyi, Kokusuyla Limonu Çağrıştıran Melisa
Latince adı Melissa officinalis olan melisa 20-150 cm yüksekliğinde, tüylü, çok yıllık, otsu bir bitkidir. Yaz aylarında sarımsı veya kırmızımsı beyaz renkli, küçücük çiçekler açan melisanın yaprakları kendiyle aynı aileden olan naneninkine benzer. En belirgin özelliği metrelerce uzaktan bile hissedilebilen limonsu kokusudur. Bu iki bitkiye benzemesinden dolayı olacak ki halk arasında limon nanesi ismiyle de anılır. “Melisa” kadar yaygın olan bir başka ismi daha vardır, o da “oğul otu”dur. Bu ismi oğul arılarını kendine çekmesi nedeniyle almıştır. Oğul arılarını bir kovana çekmek isteyen arıcılar özellikle melisa kullanır.
Akdeniz bitkisi olan melisa Güney Avrupa, Kafkaslar, Kuzey Irak ve Kuzey İran’da yayılış gösterir. Anadolu’nun dış kısımlarında ve Akdeniz Bölgesi’nde yabani olarak ve bolca yetişir. Türkiye’de yol kenarlarında ve ekilmemiş alanlarda bile sıkça rastlanılan bu bitki ekonomik bakımdan da değerlidir.
Eski çağlardan beri halk hekimliğinde kullanılmasının yanında gıda, parfümeri ve eczacılıkta da geniş bir kullanım alanı vardır. Bitkinin yaprak ve çiçek tepelerinden su buharı destilasyonuyla elde edilen uçucu yağ kullanılarak melisa sabunu üretilir.
Binlerce yıldır insanoğluna hizmet eden melisa ekolojik bakımdan da oldukça değerlidir. Otsu bir bitki olup yapraklı sapları toprağa yakın olan melisa toprağın taşınmasına engel olur. Ayrıca arıların da çok sevdiği bir bitkidir. Bu nedenle ormancılıktan ayrı düşünülemeyen arıcılık için de büyük önem taşır.
